Evenementen

Hanna Bervoets: “Ik heb de rare angst dat mensen met hetzelfde boek komen als ik”

h1

Ze is pas 33 jaar, maar heeft al een literair oeuvre op haar naam staan waar je u tegen zegt: Hanna Bervoets. Onlangs was zij te gast bij de Haarlemse vestiging van boekhandel Athenaeum waar zij vertelde over haar nieuwste boek Fuzzie, haar liefde voor lezen en het schrijverschap. “Soms zie of hoor ik iets wat de basis kan zijn voor een nieuwe roman. Ik ontwikkel op dat moment een soort autistische fascinatie en wil er álles over weten.”

Als schrijver is het heel belangrijk om een origineel idee te hebben, want dat vormt de basis van je boek. In haar roman Fuzzie, verzon Hanna Bervoets pratende, pluizige bolletjes die hun eigenaars begrijpen, helpen en goed kennen. Een idee waarvan ze hoopte dat er niemand anders mee vandoor zou gaan: “Ik heb de rare angst dat mensen met hetzelfde boek komen als ik. Dit geldt zelfs voor één schrijver in het bijzonder: Joost de Vries. Ik bewonder hem en houd van zijn werk. Alleen soms heb ik het gevoel dat wij langs dezelfde onderwerpen scheren. Daarom wil ik mijn boeken altijd snel lanceren en claim ik zo snel mogelijk ‘mijn onderwerp’ in de catalogi”, grinnikt ze. “Ik denk dat dit een tik is uit de tijd dat ik bezig was met mijn master Journalistiek & Research. Als journalist moet je goed kijken ‘wat er in de lucht hangt.’ In veel gevallen kan het gras namelijk razendsnel voor je voeten worden weggemaaid door een andere krant.”

Knuffelen in de cocktailbar
Pratende, pluizige bolletjes… Een bijzonder en niet-alledaags onderwerp voor een roman. “Hoe kwam je op dit idee? Had je soms bij Albert Heijn een Wuppie gekregen?”, vraagt interviewer Jeroen Vullings. “Nee”, lacht Bervoets. “Ik zocht naar iets waar mensen oprecht van zouden kunnen houden. Het mocht alleen niet menselijk en niet robotachtig zijn. Het moest iets zijn waar mensen zich op een soort natuurlijke manier aan konden hechten. Toen ik bezig was om dit idee uit te werken, vierde ik mijn verjaardag in een cocktailbar. Ik had toen iets nodig waarmee mijn gasten hun drankjes konden betalen bij de cocktailshakers. Ik kocht daarom een knutselpakket bij de Hema, waar pluizige bolletjes in zaten. Sommige gasten gingen toen met zo’n bolletje in een hoekje zitten. Zij wilden het zelfs niet meer afstaan omdat ze het zo lief vonden. In eerste instantie vond ik dat raar, maar aan de andere kant: zo’n pluizig bolletje is een soort natuurlijke vorm van dingen die wij schattig vinden. Kuikentjes, jonge poesjes… Ik denk dat er een soort inherent iets in ons zit dat zich daartoe aangetrokken voelt.”

h2
Hanna Bervoets wordt bij Athenaeum geïnterviewd door Vrij Nederland-redacteur Jeroen Vullings. Hij krijgt de lachers op zijn hand als hij haar vraagt: “Had je soms bij Albert Heijn een Wuppie gekregen?”, wanneer zij het onderwerp uit de roman Fuzzie bespreken. 

Moderne technologie
In Fuzzie schuwt Hanna Bervoets ook de moderne cultuur niet. Zo wordt er in het verhaal een televisieprogramma ingeschakeld waarbij geliefden bij elkaar worden gebracht en komen er apps in voor. In haar vorige boek Ivanov bestond die technologie nog niet. Dit verhaal speelt zich deels af in het Moskou van 1922, als de tsaar is verdreven. “Het is heel veel werk om een boek in die tijdsperiode te situeren”, zegt Bervoets. “Als je de hoofdpersoon bijvoorbeeld een kraan wil laten opendraaien, moet je je afvragen: draaide men toen aan een kraan, of ging dit anders? En hoe werkten de kranen in Rusland? Dat moest ik allemaal uitzoeken.”

Het schrijfproces
Stof tot nadenken dus. Maar hoe verloopt het schrijfproces eigenlijk? “Als ik eenmaal besloten heb dat ik een roman wil schrijven, kijk ik eerst concreet naar mijn ideeën die ik in de maanden daarvoor heb opgedaan”, vertelt Bervoets. “Dat kan op basis zijn van een documentaire die ik heb gezien of een verhaal dat ik heb gehoord. Vervolgens vindt er een ‘afstreepproces’ plaats van wat er mogelijk is. Ik kan bijvoorbeeld de wielersport interessant vinden, maar er niets van af weten. Dan moet ik mij daar goed en lang in verdiepen om tot interessante, nieuwe inzichten te komen. In mijn hoofd neem ik vervolgens heel theoretisch door hoe het verhaal moet verlopen en waar het zich afspeelt. Ook vraag ik mij af: is er genoeg materiaal en kan ik hier een goede, nieuwe draai aan geven? Ook belangrijk: waar heb ik als schrijver zin in? Wil ik mij hier (meer dan) een jaar in verdiepen? Dat zit ‘m niet alleen in het onderwerp, maar ook in de stijl. Op dat gebied zijn mijn nieuwe boeken een reactie op de boeken die daaraan voorafgingen. Fuzzie is bijvoorbeeld een mozaïekroman en is niet plotgericht, maar Ivanov heb ik vanuit de ik-persoon geschreven en hierin ligt de nadruk juist wél op het plot.”

Liefde voor lezen
Naast schrijver, is Bervoets ook een lezer. Als kind las zij al veel boeken. “Toen ik als jong meisje op Kattenburg in Amsterdam woonde, had ik een bibliotheekabonnement. Om de paar weken nam mijn moeder mij mee naar de bieb en nam ik het maximale aantal boeken dat je mocht lenen mee naar huis. Ook zat ik in de Kinderjury, die het beste Nederlandse kinderboek koos. Op de middelbare school is mijn liefde voor lezen alleen wat verpest. Ik volgde een bètapakket en de tweede fase werd in die periode ingevoerd. Ik moest toen bepaalde boeken verplicht lezen.” Bervoets las toen onder andere Ivoren wachters van Simon Vestdijk. “Dat vond ik vreselijk”, zegt ze. “Ik ben een beetje tegen dat ‘lijst-lezen’ van toen. Dit was ontzettend streng. Tegenwoordig is dat gelukkig wat milder. Toch denk ik dat je daarmee het lezen op een gevaarlijke manier voor jongeren kunt verpesten. Als zij liever The Hunger Games lezen dan Multatuli, dan zou ik zeggen: lees The Hunger Games! Dan leren ze wat het is om een boek vast te houden en het lezen te waarderen.”

Een prettige generatie
Tegen welke schrijvers kijkt Bervoets eigenlijk op? Wie zijn haar helden? “Als kind bewonderde ik Carry Slee en Paul van Loon enorm”, vertelt ze. “Maar tegenwoordig heb ik dat niet meer zo specifiek. Ik bewonder vooral de schrijvers van mijn generatie; mijn collega’s eigenlijk, zoals Maurits de Bruijn en Maartje Wortel. Daar lees ik veel boeken van; ook van Amerikaanse schrijvers, trouwens. Ik vind het fijn dat we als generatie een beetje met elkaar optrekken en van elkaar kunnen leren.”

Interview met Hanna Bervoets, 10 mei 2017, boekhandel Athenaeum, Haarlem.

Advertenties

34 gedachten over “Hanna Bervoets: “Ik heb de rare angst dat mensen met hetzelfde boek komen als ik”

  1. Wat een mooi en uitgebreid artikel. Ik moet eerlijk bekennen dat ik (nog) geen boeken van haar heb gelezen. Toch lees ik best veel, maar ja, je kunt niet alles lezen ;). Ze komt zeker op mijn lijst te staan van te ontdekken auteurs, want als ze al zo’n uitgebreid sufre oeuvre heeft, dan moet er zeker een boek voor mij tussen zitten.

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel, Bianca! Ik ken het probleem… Ik heb een énorme stapel boeken liggen die ik nog moet lezen. Maar vrijwel iedere week komt er toch weer eentje bij, haha.

      Like

  2. Wat een heerlijk artikel weer om te lezen. Ben ook gek op lezen en heb de hobby eigenlijk net weer opgepakt na wat hectische jaren… Ik hou jouw blog zeker in de gaten voor meer ontdekkingen waar ik mijn hart aan op kan halen!

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel, Emmy! Een mooi compliment, heel blij mee! Leuk dat je het lezen weer hebt opgepakt. Welk boek ligt er nu op je nachtkastje? Ben benieuwd! Fijn ook dat je je geabonneerd hebt! Hoop je regelmatig terug te zien.

      Like

  3. Wat knap om op die leeftijd al zo’n oeuvre te hebben. Mijn overgrootmoeder was schrijfster, en de liefde voor lezen zit in onze familie. Helaas zijn mijn kids nog niet besmet ;-). Pluizige bolletjes, ik ben heel benieuwd hoe ze dat in een verhaal heeft gevangen!

    Liked by 1 persoon

    1. Welke boeken heeft jouw overgrootmoeder geschreven? Was ze een bekend schrijfster destijds? Het boek van Hanna Bervoets is de moeite waard om te lezen! Benieuwd wat je ervan vindt!

      Like

    1. Het is zeker een origineel verhaal! Heel bijzonder hoe je zoiets kunt bedenken, hè? Ik vond het wel heel grappig dat de doorslag uiteindelijk een Hema-knutselpakket was, haha!

      Like

  4. Haha wuppies! Good old! Leuk geschreven weer. Ik kende haar helemaal. What a shame. Misschien toch eens mijzelf verdiepen in de boekenwereld. Leuk mama momentje!

    Liked by 1 persoon

  5. Kijk, dit is nog eens wat anders :).Wat leuk om over Hanna’s motieven en ideeen te lezen! Ik ken haar eigenlijk tot nu toe alleen van naam. Maar haar nieuwe boek klinkt wel als eentje die ik zou lezen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s